Terkejut saya!
En. Kang!
Satu teguk saja, okey?
Apa gunanya bertanya jika awak memang nak minum?
Jijik.
Awak boleh ambil semuanya.
Teruknya awak ini.
Awak tak kisah sentuh makanan orang...
...tapi kata saya menjijikkan jika saya sentuh?
Jijik?
Ini sangat memalukan.
Jadi, siapa yang awak suka?
Saya tak tahu.
Ayuhlah, siapa?
-Apa? -Mereka betul-betul bercinta?
-Pasti. -Mesti mereka bercinta.
Tak, belum lagi.
Ini menarik.
Saya nak ajak awak keluar.
Setuju!
Maafkan saya.
Saya tak boleh terima.
Ada seseorang yang saya suka.
Inilah masanya.
Saat hubungan kami menjadi buruk.
Jadi...
...ini permainan yang sia-sia.
Jika saya luahkan kepada Ji Su dan kemudian...
Pesakit wad kecemasan!
-Nadinya? -Menurun dengan cepat.
150 volt, serang!
"Doktor muda dibunuh oleh pemandu mabuk."
Kalau takdir menyatukan kita...
...pasti itu takdir yang malang.
Demi awak dan saya...
...kita jangan berjumpa lagi.
Jadi, mungkin...
...ia berubah pada hari kita akhirnya bertemu selepas 10 tahun.
Boleh saya tanya siapa?
-Maaf? -Supaya saya boleh terima dan mengalah.
Kalau orang yang awak suka...
...adalah seseorang yang lebih bagus daripada saya.
Hei, pelajar senior.
Maaf menyampuk, tapi...
En. Kang...
Ada peraturan untuk luahkan cinta.
Kalau awak ditolak, awak harus mengalah.
Saya rasa awak tak patut paksa orang...
...hanya untuk tenangkan fikiran awak.
Saya rasa awak tak patut mencelah...
...walaupun awak seorang guru.
Ya, saya minta maaf.
Sekolah juga ada peraturan.
Selepas loceng berbunyi, pelajar perlu kembali ke kelas.
Loceng dah lama berbunyi!
Cepat, masuk ke dalam kelas!
Saya minta maaf.
Sekarang saya terfikir...
Hidup saya jadi begini disebabkan senior itu.
Ada seseorang yang dia suka?
Saya nak kamu bayangkan...
...10 tahun akan datang, kamu akan menjadi orang yang kamu impikan.
Sambil itu, cakap apa yang kamu mahu kepada diri sendiri.
Sebab kata-kata ada kuasa.
Harapnya, ia akan membimbing kamu capai impian kamu.
Itulah tujuan kerja rumah ini.
Saya mahukan hasil kerja dalam video, jika boleh...
...dan tarikh akhir adalah malam ini.
Saya mahu semua dalam emel saya malam ini.
Dalam kelas ini...
...saya nak awak fikir apa yang awak nak katakan.
Apa agaknya dia nak cakap kepada saya...
Siapalah yang Ji Su suka?
Siapa?
Awak!
Maaf?
En. Kang?
Apa yang awak nak katakan?
Untuk diri awak, 10 tahun akan datang?
Sebenarnya...
...ada sesuatu yang saya nak kata kepada diri saya 10 tahun lalu.
Apa dia?
"Siapa yang Ji Su suka? Siapa?"
Ayuh, cubalah faham!
Mengaku yang awak cinta dia.
Jangan lepaskan dia, jangan menyesal.
Hargai dia.
Itu yang saya nak cakap kepada diri saya 10 tahun yang lalu.
Maksudnya awak tak luahkan perasaan?
10 tahun lalu?
-Ya. -Kenapa tidak?
Saya seorang pengecut.
Saya dungu dan tidak sedar akan perasaan gadis yang saya suka...
...saya pengecut dan mengalah, risau saya akan dilukai.
Akhirnya, perasaan saya tersimpan saja.
Perasaan itu bertukar menjadi penyesalan.
Tapi sekarang saya tahu.
Kalau saya luahkan perasaan waktu itu...
...sekurang-kurangnya, ada kemungkinan masa depan akan berubah.
Tapi kalau awak tak buat apa-apa...
...takut awak akan dilukai...
...pada akhirnya, tiada apa yang akan berubah.
Sebab itulah saya tak mahu awak lupakan ini.
Cinta bermula dengan luahan perasaan.
Pengakuan cinta...
"Hari jadi saya."
Rupanya esok hari jadi En. Kang.
Sepuluh tahun dari sekarang...
...saya mungkin menjadi pejawat awam, betul?
Penjawat awam? Kenapa penjawat awam?
Hei, kita perlu rakam ini lagi...
Sejak bila awak nak jadi penjawat awam?
Awak dibayar gaji dan pencen, dan keselamatan yang terjamin.
Ada kerjaya yang lebih baik?
Saya sangka awak nak menjadi kartunis.
Kartunis?
Awak nak saya mati kebuluran?
Tapi awak pandai melukis.
Hei, itu kemahiran saja.
Tapi untuk sara diri, saya perlukan bakat.
Bakat saya bukan dalam seni, tapi dalam buat pertimbangan realistik.
Namun, saya rasa ia merugikan...
Apa-apalah. Hilang semangat saya.
Hei, Geun Dok. Apa kata awak cakap dulu?
Adakah saya kelihatan okey?
Sudut ini okey?
Sebenarnya saya ada satu hasrat...
...dan saya harap saya dapat capai hasrat ini dalam 10 tahun.
Hasrat apa?
Cinta pertama!
Selepas 10 tahun, cinta akan berlaku pada saya, kan?
Mencintai seseorang, maksud saya.
Apa yang awak mengarut ini?
Awak dah keluar dengan ramai gadis.
Betul itu!
Hei, itu macam Park Ji Sung berkata...
"Saya nak buat jaringan!"
Saya keluar dengan ramai gadis sebab saya tak pernah rasa cinta!
Tidak pernah sepanjang hidup saya!
Perasaan jatuh cinta itu.
Sebab itulah saya cemburu terhadap Shin Woo.
Maksud saya, lihat apa yang Ji Su buat pada dia.
Kalaulah saya boleh buat kamu berdua bersama dan berpisah semula.
Dia ini macam api yang begitu cepat bertindak...
...dan dia ini romantis yang simpan perasaan.
Kenapa tak panggil saya romantis yang pandai berlakon?
Saya...
Saya nak luahkan perasaan.
-Betul? -Ya.
Saya akan jumpa dia pada hari jadi saya, dan luahkan perasaan saya.
Esok.
Hari jadi saya pada hari Ahad.
Ada sesuatu yang saya mahu cakap kepada awak.
Mari jumpa di dataran pada 6.00 petang.
Kalau esok hari jadi dia, adakah dia En. Kang?
"Kang Shin Woo."
Apa, awak nak luahkan perasaan tanpa beri apa-apa?
Takkanlah begitu.
Tapi bukankah cincin terlalu berlebih-lebihan?
Macam mana kalau saya takutkan dia?
Kita fikir positif saja.
Mungkin juga, dia tak mahu bercinta...
...tapi dia mahukan cincin itu.
Awak patut jaga mulut awak.
Cincin itu menarik, yang itu.
Ya.
Bagaimana dengan yang ini? Okey tak?
Ya, cantik.
Kenapa baju lelaki?
Untuk hadiah hari jadi.
Hadiah hari jadi?
Selain bagi baju ini, saya nak cakap sesuatu...
Hei!
Apa kamu berdua buat di bandar?
Ya, beli hadiah.
Hadiah? Hadiah apa?
Hari jadi Shin Woo esok, betul?
Kami belikan dia hadiah hari jadi.
Ya, betul. Esok hari jadi Shin Woo.
Jadi itu mesti awak punya, Shin Woo.
-Apa? -Ji Su juga belikan hadiah untuk awak.
-Betulkah? -Ya.
Awak jumpa dia esok?
-Ya. -Ya, apa?
Kita nak berkumpulkah?
Bila, mana?
Hei, bas dah sampai.
Mari naik bas.
Ayuh!
Semoga berjaya!
Hei!
Setidaknya Ji Su pasti akan hadir.
Hei, apa saya nak buat?
Apa yang patut saya katakan? Saya nak cakap apa pada dia esok?
Ji Su, saya cintakan awak.
Aduh, itu menggelikan.
Hei, Min Seok. Apa khabar?
-Apa? -Ia terpampang di wajah awak.
Hari ini hari yang buruk.
Tidak, bukan...
Bagaimana awak tahu?
Saya jiran awak selama 10 tahun, jadi awak tak boleh simpan rahsia.
Saya tahu awak makan apa dengan dengar bunyi awak buang air besar.
Awak perlu jadikan itu sebagai contoh?
Ya, betul. Saya ada sesuatu untuk awak.
Apa?
Seluar dalam awak!
Awak gila?
Angin asyik terbangkan barang dalam bilik awak ke bilik saya.
Pastikan awak sepit dengan baik, okey?
Macamlah saya nak tengok!
Tapi...
Ia tiruan, kan?
-Tak! -Apa saja.
Bagaimana awak tahu, sebenarnya?
Ia barang tiruan gred A yang saya pesan melalui pos.
Takkan saya tak kenal barang yang asli.
Awak menyoal sifat estetika saya?
Nampaknya, saya terpaksa beri pujian untuk itu.
Hei, apa impian awak 10 tahun akan datang?
"Surat untuk saya, 10 tahun akan datang. Kelas 2-3, Kang Shin Woo."
Surat kepada diri sendiri dari 10 tahun yang lalu, ya?
Ini agak menarik!
Ayuh, katakan sesuatu pada diri awak 10 tahun nanti.
Tapi saya tak ada benda nak cakap.
Ayuh, mesti ada sesuatu yang awak mahu.
Asalkan saya tak kebuluran.
Terima kasih.
Itu buat hidup saya sangat berharga!
Tapi En. Kang kata begitu.
Kata-kata ada kuasa...
Ya, ini Sekolah Tinggi Garam.
En. Kang! Ini Na Hee.
Ya, Cik Baek.
Awak buat apa esok?
Awak cakap awak akan belanja saya minum.
Saya nak keluar minum esok.
Boleh. Saya jumpa awak esok.
Baiklah.
Jumpa nanti.
Jadi ini masanya untuk saya betulkan hubungan dengan Na Hee juga.
Na Hee.
Pernahkah awak terima pengakuan?
-Pengakuan? -Ya.
Awak ambil duit dalam dompet saya lagi?
Tidak! Maksud saya, dari lelaki!
Bukan pengakuan begitu!
Maksud saya, ada lelaki yang luahkan perasaan kepada awak?
Mestilah.
Jadi daripada semua pengakuan itu...
...pengakuan mana yang paling diingati?
Pengakuan daripada lelaki kacak itu?
-Bagaimana dengan yang seterusnya? -Daripada seorang lagi lelaki kacak.
Saya tahu saya tak patut tanya awak!
Awak tak membantu langsung.
Kenapa dengan dia?
Ingat tempat awak.
Bakat awak adalah awak realistik, Kim Min Seok...
Hei, So Ra! Saya nak masuk.
Kenapa awak datang pada waktu begini?
Tak, cuma...
Hei, apa ini?
Ini yang saya buang.
Pelaburan saya.
Awak tak tahukah seni itu bernilai?
Bukan semua seni, dungu.
Jika awak berjaya, ini tinggi nilainya!
Takkanlah saya berjaya...
Saya tahulah.
Saya ada deria keenam yang hebat!
Kalau awak cuba ambil semula selepas jadi terkenal, matilah awak!
Saya beritahu ini, saya habiskan banyak duit untuk bingkaikan lukisan itu.
Ia akan jadi lebih bernilai begitu.
Hei, awak menangiskah? Kenapa?
Hei, apa masalahnya?
Awak tak sihat?
Kenapa awak kacau perasaan saya?
-Apa? -Kenapa?
Saya dah putus asa. Kenapa?
Kenapa awak kacau perasaan saya?
Dia kata dia sukakan seseorang...
Adakah dia akan terus tolak saya?
Bagaimana saya nak berdepan dengan dia selepas itu?
Apa-apalah!
Saya tak yakin.
Ke hadapan Ji Su.
Saya suka awak.
Masa depan tidak jelas...
...begitu juga dengan hati seseorang itu.
Tapi walaupun begitu...
...kita mesti berani...
...dan menuju ke haluan yang tidak diketahui...
...kerana masa depan adalah tentang kemungkinan.
Awak mungkin ditolak...
...dan mungkin akan gagal mencapai impian awak...
...tapi pasti masih ada peluang itu...
...yang ia mungkin tidak terkubur begitu saja.
Betul.
Saya akan menamatkan pengajian dalam masa dua tahun lagi.
Anggap saja ini lakukannya dua tahun lebih awal.
Mari lakukannya.
Dengan penuh semangat!
Saya boleh lakukannya!
-En. Kang! -En. Kang!
Oh, Cik Baek. Mari pergi!
Ya!
Maafkan saya...
Shin Woo.
Awak menangis?
Apa ini? Kenapa?
Apa ini?
Sebab saya sangat sukakan dia.
Apa?
En. Kang.
Saya menyukai En. Kang.
Selamat datang!
Jangan cari saya, okey?
Kalau dia tahu, saya akan masuk kelas tahanan!
-Dua cawan bir, terima kasih. -Ya.
Sejuk, ya.
-Terima kasih. -Sama-sama.
Kenapa minum tergesa-gesa?
Ada perkara penting yang saya ingin katakan.
Ya.
En. Kang! Awak nak keluar dengan saya?
Sebentar.
Sebenarnya, saya memang nak bincangkan itu.
Saya rasa ada salah faham.
Pertama, biar saya jelaskan profil saya.
Saya sebenarnya bukan datang dari Seoul.
Tempat kerja pertama saya di Seoul.
Jadi?
Maksudnya hari ini, hari pertama kita?
Tak, saya dari tempat yang awak paling benci!
Saya berasal dari sini.
Saya dari sini!
Saya pergi ke sekolah di sini.
Benarkah? Kita...
Tentu ini takdir, kan?
Kita dari tempat yang sama, dan sama sekolah?
En. Kang dari bandar ini dan bersekolah di sini?
Takdir apa pula?
Saya ingat awak suka lelaki Seoul.
Awak takkan sesekali bercinta dengan lelaki dari tempat ini.
Salah seorang lelaki itu ialah saya.
Tapi saya tak tahu yang saya akan jumpa awak, En. Kang.
Saya akan ubahnya.
Ciri lelaki idaman saya.
Lelaki yang berasal dari tempat ini.
Mana ada orang ubah ciri lelaki idaman begitu saja.
Tapi...
Kenapa saya tak kenal awak?
Bandar ini kecil, jadi patutnya saya kenal semua orang.
Dia betul.
Kenapa semua cikgu tak kenal dia?
-Ya... -Itu pelik.
Kita kembali kepada perbincangan tadi.
Saya akan berterus-terang saja.
Saya suka orang lain.
Awak suka dia tapi tak bercinta dengan dia, kan?
Saya tak bercinta dengan sesiapa selama 10 tahun kerana dia...
...tapi saya sanggup tunggu selama 10 tahun lagi.
Jadi awak okey dengan itu?
Walaupun dengan apa yang saya cakap?
Tiga.
Dua.
Satu?
Ya Tuhanku!
Akhirnya dia kata Ya Tuhanku!
Kita ada masalah!
"Kang dan Baek di kedai kami!"
Jadi...
Hari ini hari jadi En. Kang.
Awak rancang nak luahkan cinta kepada dia?
Itulah rancangan saya...
...tapi macam yang awak lihat, ia gagal.
Aduhai.
Malunya saya sekarang.
Mengejutkan, bukan?
Maaf.
Awak sangat sukakan dia?
Tak ada ruang untuk orang lain?
Awak tak boleh terima orang lain, kecuali dia?
Awak suka dia sebanyak itu?
Saya sangat malu sekarang.
Memang saya malu...
...tapi apabila saya fikir En. Kang akan mencintai orang lain...
...saya tak boleh menahan diri.
Namun...
...saya rasa lebih baik...
...selepas ceritakan ini kepada awak.
Tapi awak tak perlu pergi ke mana-mana hari ini?
Kenapa awak di sini hari ini?
Saya ada hal nak buat.
Mari pergi.
Pergi mana?
Mari kita buat...
...apa yang awak mahu buat.
Apa?
Bukannya saya rahsiakan daripada awak.
-Saya tak ada peluang untuk... -Lupakan saja!
Cik Baek!
Awak nak ke mana?
Aduhai!
Lebih baik awak jaga-jaga! Saya akan balas dendam!
Cik Baek?
Cik Baek!
Chu Geun Dok.
Bila awak nak keluar dari situ?
Bagaimana awak tahu yang saya bekerja sambilan di sini?
Sebab itulah saya bawa dia ke sini.
Nak minta bantuan awak.
-Cepat, kejar dia. -Apa?
Kita tak boleh biarkan wanita mabuk balik rumah sendirian.
Dia bukan wanita biasa.
Dia boleh menewaskan lima lelaki serentak.
Hei, awak nak masuk kelas tahanan?
Awak nak saya beritahu pengetua yang awak hidang arak?
Hei, jaga-jaga!
Dia menggigit semasa mabuk!
Apa?
Dia dah luahkan perasaan?
Saya tak boleh lakukan ini.
Saya akan terus ditolak.
Bagaimana saya nak berdepan dengan dia selepas itu?
Lakukannya, dan fikir kemudian.
Lagipun, semuanya tentang masa, kan?
En. Kang.
Saya suka awak.
-Apa? -Awak yang cakap...
...kita harus luahkan perasaan.
Jadi inilah dia.
Sebentar, bila saya suruh awak luahkan kepada saya?
Kenapa awak asyik luahkan kepada saya?
Hei! Sedarlah dan luahkan ke orang yang betul...
Pengakuan itu...
...daripada saya.
Apa?
Saya...
Saya sukakan awak, En. Kang.
Hasrat?
Saya ada satu hasrat.
Supaya seseorang yang saya suka...
...sukakan saya juga.
Kalau dia tak suka saya sekarang...
...mungkin dia suka saya 10 tahun akan datang.
Betulkah apa yang saya dengar?
-Tak, kan? -Ya.
Apa yang awak dengar itu betul.
Hei, Shin Woo!
Jadi... Ya!
Ia boleh berlaku, Ji Su.
Malah, ia sering berlaku.
Awak tahu, ini macam jatuh cinta dengan artis.
Ia tak begitu berbeza, jadi...
Kagum!
Itu cuma perasaan kagum!
Jadi itu perasaan kagum saja.
-Apa? -Jika itu buat awak lebih tenang.
Apa saja awak gelar perasaan itu...
...ia takkan ubah perasaan saya.
Ya.
Tapi...
Terima kasih...
...tapi kalau awak cakap begitu...
...bukan kepada saya, tapi orang lain...
...pasti saya lebih bersyukur.
Apa pun...
Saya faham kata-kata dan perasaan awak.
Tapi seperti yang awak tahu...
...saya hanya boleh katakan...
Boleh kita tamatkan di sini saja?
Lagipun, tak seronok nak lihat kertas jawapan apabila dah tahu jawapannya.
Apa ini?
Selamat hari jadi, En. Kang!
Ji Su! Han Ji Su!
Shi Woo pergi ke mana?
Tentulah saya tahu.
Saya harap saya tak tahu.
Hei, Shin Woo!
-Apa ini? -Saya rasa kita berdua...
...perlukan ini sekarang.
Seorang guru boleh buat begini?
Hari ini hari jadi awak, bukan?
Satu saja, lagipun cikgu yang beri.
Tak mengapa.
Saya tak minum, awak tahu.
Biar betul.
Siapa yang mabuk semasa tahun pertama?
Hei, Shin Woo!
Boleh kita berbincang?
Bincang tentang apa?
Kenapa hari jadi awak hari ini juga?
Lupakan saja. Jika awak mahu ucap Selamat Hari Jadi...
...tolong pergi dari sini.
Itulah hadiah yang paling saya suka.
Hei!
Apa yang awak buat?
Saya suruh luahkan perasaan, tapi awak luahkan untuk Ji Su pula?
Awak hilang akal?
Kalau awak luahkan kepada Ji Su dulu...
Apa yang akan berubah?
Saya tahu...
Saya tahu ia permainan yang sia-sia, tapi...
Apa pun, ia permainan yang sia-sia.
Sejarah berulang lagi.
Tapi satu perkara yang berubah adalah...
...saya adalah musuh diri saya sendiri.
Saya perlu cari penyelesaian.
Bagaimana saya nak pulangkan padanya?
Awak balik dengan selamat malam tadi?
Macamlah awak peduli.
Lagipun, kenapa awak tanya?
Ini bukan tentang awak, tapi tentang orang lain.
Lihat!
Saya risau orang lain mungkin telah digigit juga.
Apa pun, saya akan lupakan awak...
...jadi jangan cakap dengan saya dan jangan buat baik dengan saya!
Kalau awak baik dengan saya, susah saya nak lupakan!
Betulkah?
Jadi...
...jika saya buat baik kepada Ji Su...
...keadaan akan jadi lebih sukar?
Saya perlu berhenti jadi baik?
Baik, jadi tandakan babak ini.
Ini akan disoal dalam peperiksaan akhir kamu...
...jadi beri perhatian.
En. Kang?
Kenapa?
Ini untuk awak.
Awak...
Awak boleh ambil.
Hei, Shin Woo!
En. Kang!
-Selamat pagi. -Helo.
En. Kang, boleh kita berbincang?
Bincang tentang apa?
Jadi...
Saya sibuk, awak tahu.
Kalau bukan hal penting, boleh kita bincang kemudian?
En. Kang!
Ji Su. Nasib baik jumpa awak.
Boleh awak bantu saya?
Shin Woo, mari berbincang.
Saya sibuk, awak tahu.
Kalau bukan hal penting, boleh kita bincang kemudian?
Hei, sekejap saja pun tak boleh?
Awak tak bagi dia peluang sekejap pun.
Hei! Apa awak nak saya buat?
Hei, Geun Dok.
Awak teman Cik Baek pulang ke rumah semalam?
-Hei! -Semua ini kerana awak, En. Kang.
Apa masalah dia sekarang?
Tiada siapa tahu.
Dia begitu sejak pagi ini.
Nazir datang hari ini!
Hei, kenapa? Ada sesuatu berlaku?
Cik Baek! Penat saya cari awak.
-Ayuh, mari pergi. -Tak guna!
Serahkan kepada saya!
Saya digigit...
Saya...
Ia memalukan saya sampai saya tak sanggup nak sebut.
Ciuman pertama saya...
Selamat pagi, Cik Baek.
Hei, Geun Dok!
Pasang tanda nama awak betul-betul!
Dia tak ingat?
Hei, Shin Woo.
Berat ini.
Awak cuma duduk dan berehat.
Kalau bukan kerana awak...
...mesti pinggang saya dah patah.
Terima kasih.
Awak tahu tak?
Saya selalu berterima kasih kepada awak.
Termasuklah semalam.
Boleh kita bercakap tentang perkara lain?
Saya tahu...
...awak perlukan seseorang untuk bercerita.
Wah.
Awak boleh baca fikiran saya.
Sebab En. Kang, kan?
Ya.
Nampaknya En. Kang berasa agak janggal.
Saya rasa dia cuba mengelak daripada saya.
Mungkin awak saja rasa begitu.
Sebagai guru, dia tak boleh pilih kasih.
Awak pun tahu.
Lagipun, dia manusia juga.
Mungkin angin dia tak baik hari ini.
Tapi...
Saya risau.
Kalau sekarang En. Kang bencikan saya.
Awak ada mengata atau menyeksa dia?
Awak cuma...
...sukakan dia. Apa salahnya?
Awak rasa begitu?
Sekejap saya bersikap dingin...
...sekejap saya pakai baju pemberian dia.
Saya sendiri pun fikir saya gila.
Itu baju yang saya hadiahkan semalam.
Baju ini...
Nazir akan datang dan Geun Dok...
Saya cemburu dengan awak.
Awak buat dia senyum begitu dengan hanya memakai baju.
Hei, bukan begitu!
Dengar apa saya nak cakap!
Apalah kesalahan saya?
183.
184.
185.
186.
Dia tak patut gesa saya...
...luahkan perasaan saya.
Dia bermain-main dengan saya?
Adakah dia bergurau dengan saya?
193.
194.
195.
196.
-197... -Angkat lengan tinggi lagi!
...198, 199.
200!
-Baiklah. -Aduhai!
Bukankah saya larang kamu jerit nombor terakhir?
-Ulang. -Cikgu!
Apa kata cikgu suruh dia saja ulang?
Kita buat ini dua kali disebabkan dia.
Hei, diam!
Ulang!
Kalau awak jerit lagi nombor terakhir, saya akan bunuh awak!
Baiklah, mula!
Satu.
Dua.
Tiga.
Empat.
Lima.
Enam.
Tujuh.
Sebab saya sukakan En. Kang.
Saya sukakan awak, En. Kang.
196, 197, 198, 199...
200!
Kenapa awak...
200!
200! Saya yang menjerit 200, okey?
Awak dah gila?
Ya, saya! Kenapa?
Hei, apa yang awak buat?
Surat maaf, diterima.
Kang Shin Woo dan Koh Sung Jin.
Saya mahu awak di sekolah pada 5.00 pagi esok.
Awak didenda.
Faham?
-Kenapa tak jawab? -Ya, tuan!
Pergi sekarang.
Jadi awak mahu memberontak, bukannya merenung kesilapan?
Hei, Shin Woo.
Boleh saya tanya sesuatu?
Kenapa...
-Kenapa awak datang sini? -Apa?
Maksud saya...
...bukannya awak ada keluarga di sini.
Atau ini kampung halaman awak.
Kenapa awak datang ke tempat terpencil ini?
Kenapa awak suka menyibuk...
...dan begitu berminat dengan hal saya?
Saya tak faham semua itu...
...tapi awak cuma mengganggu.
Lupakan saja.
Walaupun saya tahu...
...ia takkan ubah apa-apa.
Bukannya awak boleh undurkan masa.
Saya akan hantar surat permohonan maaf esok.
Saya tikam diri sendiri...
...dan ia menyakitkan.
"Doktor muda dibunuh oleh pemandu mabuk."
Mengganggu?
Adakah saya rosakkan segalanya...
...dengan berada di sini?
Shin Woo!
Ji Su.
Saya sukakan awak.
Kenapa? Ada sesuatu berlaku?
Saya sukakan En. Kang.
Biarlah.
Apa pun...
...ini permainan yang sia-sia.
Semasa awak pertama kali jatuh cinta...
...awak fikir begini?
Alangkah bagusnya...
...dapat luangkan sehari bersama dia, hanya kami berdua.
Bukan sehari, tapi setengah hari...
...malah mungkin cuma sejam, asalkan dapat bersama awak.
En. Kang.
Awak pelajar saya.
Jangan salah faham.
Saya bukan menangis sebab tidak jangkakan ini. Tapi sebab...
...saya tahu ini jawapan yang betul.
Apa awak buat di sini?
-En. Kang. -Saya sendirian.
Awak baru keluarkan saya dari sini.
Saya tak perlukan alasan.
Hei, Shin Woo.
Jangan beritahu sesiapa.
Siapa lagi yang saya patut beritahu?
Kalau cerita tersebar, siapa yang akan terluka?
Merokok di sekolah, sekarang awak nak bakar sekolah?
Hei, Ji Su. Boleh saya jumpa awak sebentar?
Awak suka Ji Su, kan?
Saya yang merokok dalam tandas dan menyebabkan kebakaran.
-Mana Shin Woo? -Awak memang...
Awak memang teruk.
Jika betul awak yang salah, merokok di depan saya!
Saya harap awak akan buat pilihan yang berbeza kali ini.
Macam mana saya nak minta maaf?
Tapi ramai tak sedar...
...awak boleh ubah masa kini, bukan masa depan.
Mari pulang.
"Han Ji Su".
Sebab di sana...
...mesti Ji Su sedang menunggu saya.